ព្យាយាម​គង់​បាន​សម្រេច
សាមគ្គី​ជា​កម្លាំង
ចេះ​ដប់​មិន​ស្មើ​ប្រសប់​មួយ
ចំណេះ​ជា​អាហារ​ ប្រាជ្ញា​ជា​អាវុធ

រឿង​កូន​​៤​នាក់​មិន​បម្រើ​ឪពុក

ក្នុង​កាល​កន្លង​ទៅហើយ​មាន​បុរស​ម្នាក់​ជា​អ្នក​រកស៊ី​លក់​ដូរ មាន​ធនធាន​គ្រាន់​បើ​ គាត់​មាន​កូន​ប្រុស​​៤​នាក់​មាន​អាយុ​គ្រប់​ការ​ទាំង​អស់។

ក្រោយ​ពេល​ដែល​ប្រពន្ធ​អនិច្ចកម្មទៅ គាត់​ទ្រាំ​នៅ​ជាពោះម៉ាយ​ពុំយក​ប្រពន្ធ​ទៀត​ទេ នៅ​ជាមួយ​កូន​ប្រុស​ៗ​អស់​១​ឆ្នាំ មាន​ការ​លំបាក​ដោយ​ខ្វះ​ស្រីមេ​ផ្ទះ​ជាអ្នក​ចម្អិន​អាហារ និង​ជួយ​ថែ​ទាំ​របស់​ទ្រព្យ​កំប៉ិច​កំប៉ុក​ក្នុង​ផ្ទះ​ គាត់​ក៏​រៀបការ​ប្រពន្ធ​ឲ្យ​កូន​ច្បង​ ហើយ​យក​កូន​ប្រសារ​ស្រី​មក​នៅ​ជាមួយ​ចែក​ទ្រព្យ​អស់​មួយ​ចំណែក ឲ្យ​ដាច់​ស្រឡះ​ទៅ​កូន​ច្បង​រួច​ទៅ។

ឆ្នាំក្រោយ​ៗ​មក​ រំលង​មួយ​ឆ្នាំមួយ គាត់​ការ​កូន​ប្រុស​បន្តបន្ទាប់​នឹង​ចែក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ឲ្យ​មួយ​ចំណែក​ ម្នាក់​ៗ​។ គាត់​សល់​តែ​ផ្ទះ​មួយ​ខ្នង​មិន​ចែក​ឲ្យ​កូន​មួយ​ណា​ទេ​ទុក​នៅ​ជុំ​គ្នា។ គាត់​បែង​ចែក​ទ្រព្យ​ដូច្នេះ​ដោយ​នឹក​គិត​ថា​ ឲ្យ​វា​ស្រឡះ​ខ្លួន​ព្រោះ​ខ្លួន​ចាស់​ហើយ​ទុក​ឲ្យ​កូន​ៗ​គេ​រក​ស៊ី​ចិញ្ចឹម​ វិញ។ ប៉ុន្តែ​គំនិត​គាត់​នេះ​ខុស​ស្រឡះ។ កូន​ៗ​ទាំង​បួន​របស់​គាត់​កាល​ពី​នៅ​លីវ​ រស់​នៅ​ចុះ​សង្រុង​នឹង​គ្នា​ណាស់​ ស្រឡាញ់​បង​ប្អូន​ គិត​គូរ​ឪពុក។ លុះ​មាន​ប្រពន្ធ​រៀង​ៗ​ខ្លួន​ក៏​បែក​គំនិត​ផ្សេង​ រួម​រស់​នឹង​គ្នា​មិន​សូវ​សុខ​។ ក្រោយ​មក​ក៏​ទៅ​រក​សង់​ផ្ទះ​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​រៀង​ៗ​ខ្លួន​។

កាល​កូន​ទាំង​៤​នាក់​ទើប​នឹង​ចុះ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ឪពុក​ទៅថ្មី​ៗ នៅ​ហុច​បាយ​ហុច​ចំណី​ តា​ឪពុក​បន្តិ​បន្តួច​រាល់​ថ្ងៃ​។ លុះ​មាន​កូន​ខ្ចីគ្រប់​គ្រប់​គ្នា​ និង​ជួន​ជា​បុរស​ជាប្តី​ចេញ​ទៅ​ជួញ​ស្រុក​ឆ្ងាយ​ផង ភរិយា​នៅ​ផ្ទះ​អាង​តែ​ប្តី​មិន​នៅ​និង​អាង​ខ្លួន​មាន​កូន​ខ្ចី​ផង​ក៏ បង្អង់​ ជូន​បាយ​ទឹក​ឪពុក​ក្មេក ខ្លះ​ទៀត​ក៏ប្រចាំ​គ្នា​គិត​ថា​ប្រហែល​ជា​ប្អូន​ៗ ឬ​បង​ៗ​គេ​ជូន​បាយ​ទឹក​ឪពុក​ក្មេក​ហើយ​។ កូន​ប្រសារ​នាំគ្នា​គិត​តែ​ដូច្នេះ​ទៅ​ តា​អត់​បាយ​​១​ពេល​ក៏​មាន​ ២ពេល​ក៏មាន​។

តា​ពោះ​ម៉ាយ​រង​ទុក្ខ​វេទនា​ពន់​ពេក​ ខ្វះ​សម្លៀក​បំពាក់​ ខ្វះ​អាហារ ជួន​ដល់​ថ្នាក់សុំ​ទាន​គេ។

កាលនោះ​មាន​បុរស​ម្នាក់​ជាអ្នក​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស​ ហើយ​ជាអ្នក​រៀន​សូត្រ​ចេះ​ដឹង​ស្គាល់​គុណ​ទោស​ច្រើន រស់​នៅ​ភូមិ​ជិត​គ្នា​នឹង​តា​ពោះម៉ាយ។ ដោយ​ឃើញ​សេចក្តីទុក្ខវេទនា​របស់​តា​ បុរស​ម្នាក់​នោះ​បាន​សួរ​នាំដឹង​ដំណើរ​រឿង​សព្វ​គ្រប់​ ក៏​ប្រាប់​ឧបាយ​មួយ​ដែល​អាច​ជួយ​ឲ្យ​តា​បាន​រស់​សុខ​កាយ​សប្បាយ​ចិត្ត​ដូច​ ពី​ដើម​វិញ។ បុរស​ប្រាប់​ឲ្យ​តា​ រក​ពាង​មាត់​តូច​ល្មម​មួយ​ជុះ​អាចមន៍​និង​នោម​ឲ្យ​ពេញ​ ហើយ​រក​កំណាត់​សំពត់​រុំ​មាត់​ឲ្យ​ជិត​ ជីក​កប់​ក្នុង​ដី​ជិត​ជើង​សសរ​ទ្រូង​ផ្ទះ​ ហើយ​បើ​មាន​គេ​ដើរម​ក​ឲ្យ​តា​និយាយ​ប្រាប់​គេថា​ ខ្ញុំ​នៅ​សល់​កំណប់​មាស​មួយ​ពាង​កប់​ទុក​ ពុំ​ចែក​ឲ្យ​កូន​ណា​ឡើយ​ ចាំ​មើល​កូន​ណា​ចិត្ត​បាន​ដឹង​គុណ​ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រគល់​ឲ្យ​កូន​នោះ។

តា​ចាស់​ក៏​ធ្វើ​តាម​បណ្តាំ​ចៅ​សប្បុរស​ទាំង​អស់។ លុះ​បាន​ប្រហែល​៥​ថ្ងៃ​សំដី​តា​នោះ​បាន​ឮ​ដល់​កូន​ប្រុស​និង​កូន​ប្រសា​ទាំង ​អស់។ វាមាន​ចិត្ត​លោភ​ចង់បាន​កំណប់​តែ​រៀង​ៗ​ខ្លួន​ក៏​នំា​គ្នា​យក​បាយ​ម្ហូប​ ចំណី​​ផ្លែ​ឈើ​ទុំ​ខ្ចី​គ្រប់​មុខ​ និង​ខោ​អាវ​ជូន​ផ្គាប់​ផ្គុន​ឪពុក​រៀង​រាល់​ថ្លៃ​ ពុំ​មាន​ខ្វះ​ថ្ងៃ​មួយ​ណា​ឡើយ​។ តា​ចាស់​បាន​ជា​សះ​ស្បើយ​សាច់​ឈាម​ស្រស់​បស់​ មាន​កម្លាំ​ពលំ សុខ​កាយ​សប្បាយចិត្ត​ តាំង​ពីថ្ងៃ​នោះ​មក​រហូត​ដល់​អស់​អាយុ។ លុះ​ស្លាប់​ហើយ​ កូន​ៗ​ក៏​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​បុណ្យ​អធិក​អធម​តាម​ទំនៀម​រួច​ស្រេច។

កូន​ទាំង​​៤​នាក់​និ​ងកូន​ប្រសារ​គិត​នាំ​គ្នា​គាស់​ពាង​កំណប់​ចែក​គ្នា​ ក៏​ទៅ​អញ្ជើញ​គ្រូ​ហ្ម​ម្នាក់​ឲ្យ​មក​ជួយ​ចែក។ និមិត្ត​ តែ​គេ​លើក​ពាង​បិទ​ទូល​រួច ស្រាយ​មាត់​ពាង​ផ្អៀង​ចាក់​ឈូរ​មក "​ទឹក​មាំ​ត្រាំ​លាមក​ច្រើន​ខួប​" ហូរ​ឆ​ស្រោច​លើ​ក្បាល​លោក​គ្រូ​ពេញ​ទំហឹង​ ហើយ​ខ្ទាត់​បាច​សាច​ចេញ​ទៅ​គ្រប់​ទិស​ ប្រឡាក់​ប្រឡូស​ពេញ​មុខ​មាត់​និង​សំពត់​អាវ​រហូត​ដល់​នាង​ៗ​ទាំង​៤​នាក់​ ទៀត។ ........ លោក​គ្រូ​ស្រែក​ជេរ​ទៅ​កូន​ទាំង​៤​នាក់ និង​កូន​ប្រសាថា "​ខ្មោច​មេដែង អាដែង​ទាំង​អស់​គ្នា​ អាមេអស់​នេះ​ បាន​ធ្វើបាប​ខ្មោច​ឪពុក​វា​ច្រើន​ណាស់​ហើយ​មើល​ទៅ​ បានជា​កំណប់​មាស​ប្រាក់​អន្តរាយ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អាចមន៍​នោម​ប្រឡាក់​ខ្លួន​អញ​ អស់​ដូច្នេះ​យី! ....៕

ប្រជុំ​រឿង​ព្រេង​ខ្មែរ​ភាគ​៤

សាលារៀន salarean.com